دکتر میلانی به تازگی در نشستی در کمیته ی امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا گزارشی با عنوان «محور اتحاد یا متحدانی استراتژیک؟» از سیاست ایران در آمریکای لاتین ارائه کرد که بررسی روابط ایران و ونزوئلا در کانون آن قرار داشت.
دنیس بلیر، مدیر اطلاعات ملی آمریکا، اخیرا در نشستی در کنگره گفت ونزوئلا به مثابه ی پلی برای ایجاد روابط میان ایران با دیگر کشورهای آمریکای لاتین عمل می کند.
ایان کلی، سخنگوی وزارت خارجه ی آمریکا، تائید کرد پرزیدنت اوباما روز یکشنبه نامه ای برای لولا داسیلوا، رئیس جمهوری برزیل، فرستاد. رسانه ها می نویسند این نامه یک روز پیش از ورود احمدی نژاد فرستاده شد و در آن از رهبر برزیل خواسته شده احترام به حقوق بشر و همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی را در دیدار با احمدی نژاد به گفتگو بگذارد.
احمدی نژاد دوشنبه ی این هفته در مهمترین توقف سفر پنج روزه اش در راس یک هیات تجاری و اقتصادی ۲۰۰ نفره وارد برزیل شد.
ایران و برزیل با امید به ارتقاء روابط تجاری از ۲ میلیارد دلار در سال به سالی ۱۰ میلیارد دلار هشت قرارداد همکاری در بخش علوم، فناوری، کشاورزی، و صنعت به امضا رساندند.
نخستین دیدار رهبر ایران از برزیل به ۴۴ سال پیش و سفر محمدرضا شاه پهلوی باز می گردد.
رسانه ها نوشتند «جمهوری اسلامی در حیاط پشتی آمریکا چه می خواهد؟»
«آیا پول تنها علت حضور احمدی نژاد در آمریکای لاتین است؟»
پرزیدنت اوباما از لولا داسیلوا، رئیس جمهور برزیل، به عنوان محبوبترین رهبر جهان نام می برد.
«برزیل از روابط با ایران در پی چیست؟»، «لولا داسیلوا با احمدی نژاد چه وجوه اشتراکی دارند؟»، «احمدی نژاد از گسترش روابط با هشتمین اقتصاد بزرگ جهان و چهارمین دموکراسی بزرگ کره ی خاکی در پی چیست؟»
اعضای دموکرات و جمهوریخواه کنگره به برزیل هشدار دادند به احمدی نژاد که از سوی مردم ایران رئیس جمهوری رسمی شناخته نمی شود مشروعیت نبخشد.
سفر احمدی نژاد با تظاهرات فعالان حقوق بشر روبرو شد.
دولت لولا داسیلوا طی هفت سال فعالیتش به کرات به قطعنامه های مجمع عمومی سازمان ملل متحد درباره ی نقض حقوق بشر در ایران رای ممتنع داده است.
برزیل سال دو هزار و ده یکی از اعضای غیردائم ۱۵ کشور عضو شورای امنیت خواهد شد و می کوشد به کرسی دائم دست یابد. لولا داسیلوا در کنفرانس خبری با احمدی نژاد از ضرورت تغییر ساختار سازمان ملل سخن گفت. احمدی نژاد نیز سخنان او را تائید کرد.
روابط برزیل و آمریکا در پی افزایش حضور نظامی آمریکا در کلمبیا و بحران در هندوراس دچار اختلاف شد. رهبران برزیل با زمان برگزاری انتخابات در هندوراس مخالفت دارند.
احمدی نژاد پس از توقفی یک روزه در بولیوی روز چهارشنبه در کاراکاس باتفاق هوگو چاوز، رهبر ونزوئلا، بر طبل محو امپریالیسم کوبید. این چهارمین سفر احمدی نژاد به ونزوئلا بود. چاوز تعهد کرده است روزانه بیست هزار بشکه بنزین در اختیار ایران قرار دهد تا از تحریم احتمالی بنزین مصون بماند و ۱۰ درصد در پروژه ی گاز پارس جنوبی سرمایه گذاری می کند.
همزمان با آغاز سفر پنج روزه ی احمدی نژاد سپاه و ارتش مانور بزرگ پنج روزه ای را شروع کردند که به افزایش بهای نفت در بازارهای جهانی منجر شد.
ایران و ونزوئلا چهارمین و دهمین صادر کننده ی بزرگ نفت در جهان هستند. هر دو کاهش سطح تولید نفت و فروش نفت از طریق یورو به جای دلار را پیگیری می کنند.
«آیا ایران و ونزوئلا در پی اتحادی با هدف از کار انداختن تحریم ها هستند؟»، «آیا اتحاد تهران و کاراکاس تهدیدی برای منافع ملی آمریکا در منطقه است؟»، «دولت اوباما بدنبال دو دوره سیاست انتقاد برانگیز دولت بوش در برابر آمریکای لاتین باید چه سیاستی را در دستور کار قرار دهد؟»
دکتر میلانی در گزارش خود خطاب به قانونگزاران آمریکایی به دلایل نزدیکی ایدئولوژیک چاوز و احمدی نژاد می پردازد و بر مبنای داده ها اثبات می کند هر چند ایران و ونزوئلا در صدر الویت های اقتصادی یکدیگر قرار ندارند اما، این پتانسیل وجود دارد که اتحاد آنان در آینده ی نزدیک به تهدیدی در سطح پایین برای آمریکا بدل شود.
برزیل و ونزوئلا از اعضای هیات مدیره ی آژانس بین المللی انرژی اتمی هستند و از فشارهای غرب بر ایران بر سر توقف غنی سازی اورانیوم در ایران انتقاد می کنند. برزیل از بزرگترین تولید کنندگان اورانیوم غنی شده است و ونزوئلا راه اندازی یک برنامه ی هسته ای را در سر دارد. لولا داسیلوا در برزیل ضمن تاکید بر حق ایران برای برخورداری از چرخه ی سوخت هسته ای گفت ایران باید بر سر یک راه حل متعادل و عادلانه با غرب مذاکره کند.
هیات مدیره ی آژانس جمعه قطعنامه ای را که توسط ۱+۵ تنظیم شده بود با بیست و پنج رای مثبت در برابر سه رای منفی و شش رای ممتنع به تصویب رساند که خواهان توقف فعالیت ها در مرکز فردو و تائید این امر است که ایران هیچ گونه سایت پنهانی دیگری ندارد. بدنبال هشدار محمد البرادعی مبنی بر به بن بست رسیدن تلاش های آژانس در برابر ایران؛ علی اصغر سلطانیه، نماینده ی ایران در وین، نسبت به کاهش سطح همکاری با آژانس در صورت تصویب قطعنامه هشدار داد. روسیه و چین رای مثبت دادند.
ونزوئلا در کنار مالزی و کوبا رای منفی داد اما، برزیل باتفاق افغانستان، مصر، پاکستان، آفریقای جنوبی، و ترکیه رای ممتنع دادند.
پروفسور محسن میلانی نوشته ها و سخنرانی های بسیاری در حوزه ی مسائل خلیج فارس، انقلاب ایران، و سیاست امنیتی و خارجی ایران دارد و با دانشگاههای متعددی از جمله هاروارد و آکسفورد همکاری داشته است. از جمله آثار میلانی کتاب «شکل گیری انقلاب اسلامی ایران» است. او در حال حاضر بر روی پروژه ای درباره ی سیاست های منطقه ای ایران کار می کند.
در همین حال، گزارش ها از ایران از ادامه ی صدور احکام سنگین زندان برای فعالین سیاسی حکایت دارد. البرادعی تاکید داشت اختلافات داخلی مانع تصمیم گیری ایران بر سر توافق هسته ای با غرب شده است.
در بخش دوم برنامه، دکتر آرام حسامی، استاد علوم سیاسی دانشگاه مانتگمری مریلند، و بابک داد، تحلیلگر و روزنامه نگار، مهمترین تحولات هفته را زیر ذره بین گذاشتند.
دکتر حسامی در آخرین مقاله اش با عنوان «اختلافات سازنده، اشتراکات پاینده» به بررسی چالش های پیش روی جنبش اعتراضی مردم در ایران می پردازد.
بابک داد در آخرین مطالب وبلاگش می نویسد:
«حكومت جاعلان طرف حساب بدي است. اهل هيچگونه مماشاتي نيست و "تعامل" با آن در هر صورت و شكلي، زيانبار و خسارت آميز است. شاهد اين مدعا، حكم شش سال زندان براي ابطحي است بعد از آن همه اعترافات اجباري و فقط به "جرم" حضور در كمپين انتخاباتي آقاي كروبي! با اين حكومت چه بايد كرد؟»
«مبارزه، اسارت، مهاجرت، فرار و علیالخصوص مرگ ... اينک دغدغه دائمی ما شده است! و جالب است که بيشتر زندگی را احساس می کنيم، و در محاصره اينهمه "امکان مردن"، ... بهتر از قبل "زندگی" می کنيم. می دانيم که گريزی از اين نداريم که بايستيم و با سياهی و تباهی مبارزه کنيم. حتی اگر نخواهيم وارد قضايای سياسی شويم، ناگهان از يک جايی باتوم يا گاز اشک آور و احضاريه و زندان به زندگی ما سرک می کشد و يا گلوله ای سرگردان قلب ما را نشانه می رود... ما مشرف به ژرفترين معرفت و شناختی ايستاده ايم که انسان میتواند از خودش داشته باشد. چرا که راز انسان در "حد آزادی خويش" است، توانايی وی در مقاومت در مقابل ذلت و مصيبت و مرگ است.»
